Wat is er aan de hand?

Sinds 11 september 2001 heeft er een stroomversnelling plaatsgevonden in het maken van privacyschendende maatregelen. In het buitenland is er veel gebeurd, maar ook in Nederland is de lijst maatregelen groot. Hieronder een greep uit de belangrijkste maatregelen die bijdragen aan de afbreuk van de privacy in Nederland.

2001: preventief fouilleren
2003: Nederland telt, na Italië, het grootste aantal justitiële telefoontaps van Europa. Ook anno 2009 is Nederland nog grote topper in aftappen, heel ver boven de Verenigde Staten.
2003: Er wordt besloten dat de OV-chipkaart ingevoerd wordt. Reisgegevens van alle abonnementshouders worden opgeslagen, en kunnen door justitie gevorderd worden.
2005: De algemene identificatieplicht wordt voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog ingevoerd in Nederland. Iedereen vanaf 14 jaar wordt verplicht een identificatiebewijs te kunnen tonen aan de politie.
2007: SoFi nummer wordt Burger Service Nummer - uitwisseling van persoonsgegevens tussen overheidsorganisaties wordt vergemakkelijkt.
2007: Start aanleg Elektronisch Kinddossier: kinderen krijgen verplicht een risicoprofiel met daarin ‘opvoedrisico’s’ en ‘te verwachten problemen’.
2008: Telecommunicatiegegevens, waaronder de locatie van een mobiele telefoon, moeten twaalf maanden lang worden bewaard. Voor internetgegevens geldt inmiddels hetzelfde.
2008: Er wordt geëxperimenteerd met automatische kentekenherkennig: langs de weg worden de kentekens van alle voorbijrijdende auto’s gescand, en vergeleken met een database waarin kentekens staan van gestolen auto’s. De gegevens worden wekenlang bewaard, en een juridisch kader ontbreekt.
2009: Ieders vingerafdruk in de database - uniek in Nederland!
De EU heeft voorgeschreven dat vingerafdrukken voortaan in ieders paspoort moeten worden opgeslagen. Nederland neemt een grote stap verder en gaat alle vingerafdrukken in een database opslaan, die -op dit moment- alleen door de AIVD doorzocht kan worden.